
birini öldürmeyi hiç bu kadar istemedim şimdiye kadar. sesi kesilene kadar boğazını sıkmak ve kendi dertlerini yansıtma çabası içinde zavallılığını yüzüne o kadar çarpmayı da. başarısızlıklarının günahını kendine yediremeyip kendi kusmuğunda boğulana kadar ağlayamadığında sıçrayan artıkları temizlemek zorunda kaldığımdaki öfkemi tatmasını da.
kimseden kendi kardeşimden nefret ettiğim kadar nefret etmedim şimdiye kadar. sadece nefret de değil yanında özel sosuyla hazırlanmış öfke ve tütsülenmiş hayal kırıklığını da yaşamadım.
abel ve cain! cain ve abel! zamanlar öncesinden gelen öfkesini gördüm gözlerinde. o ilk katil o ilk kan!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder