sevgili günlük...

diye başlasam ve şikayet etsem kendimden.. kendimden nefret ettiğim yada eleştirdiğim başka kimse olmadığını söylesem. hatalarımı yalanlarımı kimsenin daha fazla bilmediğini.. acı çektiğimi ve acının çaresizlikten ve azıcık umuttan kaynaklandığını düşündüğümü söylesem.. kötü olmadığımı çabaladığımı.. ve ne yazık ki korkak olduğumu sezdirmekten bile korktuğumu.. korkak biri olarak yaşamaktansa ölmeyi bin kere tercih ettiğimi söylesem..
masallardaki kahramanlardan biri olmak için yıllarımı biriktirdiğimi.. yada kahraman olmak için yaşamak istediğimi söylesem.. gerçeklikleri bilerek yada içimdekini yada yetersizliğimi yetersiz olmadığımı ıspatlamaya çalışmanın tek amacım olduğunu haykırsam.. hem de sessiz kalana kadar.. " I want to be a hero for everyone" and " Every hero needs to bleed!" demek ihtiyacını hissetsem.. kanamak hakkı değil mi her kahramanın? kurtardıklarından daha çok kayıplar olacağını bilmek için kanamak gerek! fedakarlıklarda bulunmak demek kahraman olmak!
ben çocukken daha 13 yaşında bir kitap okumuştum edmund rostand diye birinden cyrano de bergerac adında birinin hikayesiydi. bir şair, bir şövalye bir bilim adamıydı.. her şey olayım derken hiç bir şey olamamıştı... belki ama benim kahramanımdı.. her şeyim.. benliğim.. acım.. korkularım. kanamışlığım.. ölümsüzlüğüm belki. belki belki beklediğim..
13 yaşında daha çocukken o çirkin adam aşık biriydim ben.. kimse bilmez. anlamaz belki.. güçsüz görmüştüm yaşamışlığını kitapta. zavallıydı bir kadına karşı. zavallıydı duygularına ve kendiliğine karşı.. herşeydi evet ama hiç bir şey olamadı... aslında görmüşlüğüydü evrenin. gözü ve hiçliği..
sevgili günlük peki " ./.. neden yazıyorum bu sözleri ona..Bu biraz sevdaya benzeyen, biraz da sevdasızlığa / Böyle gelişigüzel, böyle kırık dökük ./." ona? kimliklendiremediğim belki de inamamyı düşünebileceğim kaderime? neden yazıyorum? inanmak istediğim birine.. var olmayacağını bile bile.. neden umut ediyorum? neden yazıyorum bu sözleri ona?
sevgili günlük.... ölmeden bir şey yaratmak istiyorum. anlamı olan bir şey! embriyo olmaktan öte varolan bir şey!
sevgili günlük.... yok olmadan önce birinin hiç tanımadığım birinin keşke onu tanısaydım demesini istiyorum. yarattığım şeyle övünerek yaratn kişi ben, ben bir insan olduğumdan..
sevgili günlük... sınırların yada düşün ötesinde.. yada inancın.. benim eskiden ölmeden yok olmadan silinmeden yaşamışlığıma dair inanç bırakmak istiyorum. her kahraman gibi. istemeden.. olduğu gibi biri olmak!!